Patty and the lemonade

This is the latest clip of my niece Patty when she tasted lemonade. It is one of the cutest 30 seconds clips that i have seen.

Enjoy!

Sad story

this week, I …

1. Lost my dearest dog forever

2. Lost my laptop with almost all of my graphic design and photos

and I don’t feel like doing anything -__-

My sister’s blog

บลอคน้องสาวอัพเดตแล้ว ใครอยากรู็ว่าน้องฝ้ายเป็นไงบ้าง เข้าไปดูวิดิโอที่อัพใหม่ได้ที่ www.tonfai.wordpress.com คะ

พรุ่งนี้จะไปค่ายที่ต่างจังหวัด กลับมาวันจันทร์ที่ 23 แล้วจะมาอัพเดตให้ฟังนะค่ะ

21 days

อาทิตย์นี้เป็นอาทิตย์ที่ผ่านไปเร็วมาก แค่ไม่กี่วันสัดาห์แรกของเดือนธันวาคมก็จะหมดแล้ว เหอๆ แปลว่าใกล้สอบมิดเทอมแล้วด้วย ยังรู้สีกว่าไม่ค่อยได้เรียนอะไรเลย เมื่อวานนี้ไปลองกินร้่าน Grill&Chill ที่เปิดใหม่(หลายเดืนแล้ว)ที่สยามเซ็นเตอร์ ค่อนข้างแพงอ่ะ เหมือนเป็นร้านฟาสต์ฟู้ดที่แพงกว่าที่อื่นเฉยๆ อาหารไม่พิเศษอะไรมาก ไปกันสี่คนมีแนน โฟร์ท มะปราง ต๊ะ เม้าท์+ถ่ายรูปกันมันเลย

วันนี้มีพรีเซนท์วิชาภาษาศาสตร์ รู้สึกว่าน่าจะทำได้ดีกว่านี้ แต่เนื้อหาที่ได้มาน้อยมาก ต้องแบ่งกับมะปรางสองคนอีกต่างหาก ได้พูดคนละประมาณสามสไลด์ก็หมดแล้ว แต่แอบเห็นคะแนนนิดนึง อิอิ โอเคอยู่ๆ

อาจารย์สตีฟเคยพูดในห้องว่า “If you do something for 21 days, it becomes a habit” แนนไม่รู้ว่าจริงแค่ไหน แต่ลองนึกเล่นๆดูว่าที่ผ่านมามีอะไรที่ทำต่อเนื่องมา 21วันจนกลายเป็นนิสัยบ้างสิ่งที่พบ เช่น

-ไม่ปิดไฟเวลานอน เพราะกลัวว่าถ้าปิดไฟนอนแล้วจะตื่นยาก

-สระผมตอนเช้า ซึ่งปกติจะสระตอนเย็น แต่เดี๋ยวนี้ผมเริ่มยาวขึ้นเยอะเลย สระตอนเย็นพอเช้ามาจะยุ่งมาก

-อ่านชีทก่อนนอน เพราะเทอมนี้เรียนวิชาอ่านเยอะมาก จนมีชีททุกวิชาอยู่บนเตียงพร้อมหยิบ(และหาย)ตลอดเวลา

-คุยกับมะปรางทุกวัน ไม่ใครคนใดคนหนึ่งต้องโทรหากัน ทั้งๆที่ก็เจอหน้ากันทุกวัน

สรุป อันแรกน่าจะเป็นนิสัยที่ต้องเลิกเพราะเปลือง อาจจะต้องไปหาซื้อนาฬิกาปลุกแบบทรงพลังที่ปลุกแล้วตื่นจริงๆ

เบื่อคำถาม

วันนี้โดดเรียนวันแรกในรอบปี (หรืออาจในรอบสองปีเลยก็ได้)เพราะรู้สึกเพลียและล้ามากๆ จนเริ่มมีไข้ รู้สึกไม่ค่อยสบายใจเหมือนกัน แต่ก็ได้พักมากขึ้น และทำงานรียูเนี่ยนของเรือจนเกือบเสร็จแล้ว แต่ตั้งแต่ช่วงที่ทำงานเรือมานี้ สิ่งที่ไม่สบายใจอย่างหนึ่งคือ แนนรู้สึกว่าตัวเองมีคำถามเยอะเกินไป เริ่มรำคาญตัวเองที่ชอบสงสัยตลอดเวลา เพราะเมื่อเราสงสัยเราก็ต้องถาม ซึ่งไอ้ตอนถามนี่แหล่ะที่แนนกลัวว่าคนอื่นจะรำคาญหรือเปล่า แนนคิดว่าเหตุผลที่เราถามคือ เราตั้งใจและต้องการให้งานออกมาดีเลยอยากถามความเห็นหรือขอคำตอบในหลายๆเรื่อง แต่ก็โทษตัวเองที่น่าจะเด็ดขาดกว่านี้เหมือนกัน หรือว่าต้องปล่อยวางมากกว่านี้หรือเปล่าก็ไม่รู้

หวังว่าทุกอย่างจะดีขึ้นในไม่ช้า