วันนี้โดดเรียนวันแรกในรอบปี (หรืออาจในรอบสองปีเลยก็ได้)เพราะรู้สึกเพลียและล้ามากๆ จนเริ่มมีไข้ รู้สึกไม่ค่อยสบายใจเหมือนกัน แต่ก็ได้พักมากขึ้น และทำงานรียูเนี่ยนของเรือจนเกือบเสร็จแล้ว แต่ตั้งแต่ช่วงที่ทำงานเรือมานี้ สิ่งที่ไม่สบายใจอย่างหนึ่งคือ แนนรู้สึกว่าตัวเองมีคำถามเยอะเกินไป เริ่มรำคาญตัวเองที่ชอบสงสัยตลอดเวลา เพราะเมื่อเราสงสัยเราก็ต้องถาม ซึ่งไอ้ตอนถามนี่แหล่ะที่แนนกลัวว่าคนอื่นจะรำคาญหรือเปล่า แนนคิดว่าเหตุผลที่เราถามคือ เราตั้งใจและต้องการให้งานออกมาดีเลยอยากถามความเห็นหรือขอคำตอบในหลายๆเรื่อง แต่ก็โทษตัวเองที่น่าจะเด็ดขาดกว่านี้เหมือนกัน หรือว่าต้องปล่อยวางมากกว่านี้หรือเปล่าก็ไม่รู้

หวังว่าทุกอย่างจะดีขึ้นในไม่ช้า

ห่างหายจากการเขียนบลอคไปนาน มาคราวนี้ขอแอบเขียนย้อนหลังเรื่องค่ายสิ่งแวดล้อมที่เพิ่งไปมาหน่อย

ค่ายที่ไปเรียกว่า V-forum แนวๆให้อาสาสมัครมาเจอกัน แล้วก็ทำกิจกรรมด้วยกัน จัดโดยองค์กร Friendship for Peace ของรุ่นพี่เรือเยาวชนฯที่รู้จักกัน เราไปกันหนึ่งคันรถบัส ที่วังน้ำเขียว นครราชสีมา แนนต้องขอสารภาพด้วยว่าตอนแรกที่ขึ้นรถบัสก็คิดลึกๆอยู่ว่า เราตัดสินใจถูกหรือเปล่า ที่จู่ๆนึกจะมาก็มาเลย คนในค่ายก็รู้จักแค่เพื่อนที่เคยเจอกันที่ค่ายอื่นๆก่อนหน้านี้ไม่กี่คน จะสนุกไหมอ่ะ แต่อีกใจหนึ่งก็เต็มไปด้วยความบ้าพลัง เพราะคิดว่าถ้าเรามัวแต่กลัว ก็คงไม่มีวันได้ทำอะไรแน่ๆ อีกอย่างคือ ตั้งแต่ปิดเทอมมา ยังไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลย กล้องก็ไม่ได้แตะจนรูปค้างอยู่ในการ์ดก็ไม่ได้เอาออกมาชาติเศษ เลยคิดว่าถ้าไปค่าย ชีวิตคงสดใสกว่านี้

คืนแรกที่ไปถึงก็มีกิจกรรมแนะนำตัวกันธรรมดา แนะนำสถานที่ซึ่งเป็นศูนย์อนุรักษ์ช้างแล้วก็มีพี่เจ้าหน้าที่มาให้ความรู้เรื่องช้าง แล้วก็เข้านอน ตอนนั้นแอบเหงาล่ะ คิดถึงเพื่อนมาก แต่กิจกรรมวันที่สอง ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมดเลย เราไปเลี้ยงช้างกันแต่เช้า นั่งรถโฟวีลไดร์ฟไปตามถนนแคบๆ ขอบอกว่ามันมาก ถึงตอนนี้ก็ได้คุยกับเพื่อนๆในค่ายมากขึ้น  หลังจากนั้นก็กลับมาที่ที่พัก เก็บข้าวของแล้วก็ออกเดินทางไปที่พักที่ใหม่ ใกล้ๆที่ๆเราจะไปดูกระทิง ที่เขาแผงม้า เรานั่งบนกระบะรถโฟวีลฯอีกประมาณชั่วโมงเดียวก็ถึง แต่ที่นั่งนี้เป็น optional เราจะไปนั่งรถบัสก็ได้ แต่แนนว่านั่งบนกระบะมันกว่ามาก แถวได้ถ่ายรูปวิวเจ๋งๆเยอะเลย แดดก็ไม่ร้อนมาก เพราะวันนั้นเมฆหนา ฝนตกตอนเช้ามืด เลยมีแดดเป็นพักๆเท่านั้น

วิวสวยๆระหว่างทางที่วังน้ำเขียว

   ที่วังน้ำเขียววิวสวยมาก บรรยากาศดี หายใจเต็มปอดได้แบบไร้กังวล ระหว่างทางเห็นบ้านพักตากอากาศน่ารักๆแล้วอิจฉามากๆ แต่ระหว่างที่ชื่นชมวิวอยู่นี่แหล่ะ ฝนก็ตกกระหน่ำระหว่างทางไปดูกระทิง ทุกคนบนรถกระบะเปียกประหนึ่งกำลังเล่นสงกรานต์ แต่ตอนฝนตกนี่แหล่ะที่ทำให้ทริปนี้สนุกและประทับใจมากกว่าเดิม เพราะมันฮาดี ยิ่งตกหนักก็ยิ่งฮา และพอถึงที่ดูกระทิงก้ต้องเดินป่าทั้งๆตัวเปียกกันเลย แต่ก็ไม่แย่มาก เดินสักชั่วโมงนึงตัวก็แห้งแล้ว

ตกเย็นคืนนั้นก็เป็นโอกาสให้ทุกคนแนะนำองค์กรอาสาสมัครของตัวเอง และเข้ากลุ่มเพื่อเตรียมพรีเซนท์ตามหัวข้อที่ได้รับ เช่น เรื่องช้าง จิตอาสา ฯลฯ คืนนั้นเพลียมาก แต่เห็นว่าไหนๆก็มาเที่ยวทั้งที่ ต้องเอาให้มันที่สุด เลยเล่นเกมส์ไพ่จนตีสองครึ่ง เหอๆ ตื่นมาก็เบลอๆ แถมไม่สบายหนักกว่าเก่าเลย ปวดหัว ตัวร้อน ไอ เจ็บคอ มีทุกอาการเลย ส่วนตอนบ่ายเราเดินทางกลับกรุงเทพ ระหว่างทางแวะฟาร์มโชคชัย แต่คนเยอะมาก เข้าใจว่าเป็นเพราะวันอาทิตย์

สรุปว่าทริปนี้เป็นทริปที่แนนป่วยมากที่สุด เพราะกินอย่างตั้งแต่วันแรกจนวันสุดท้าย แต่ก็เป็นการป่วยที่ไม่รู้สึกรำคาญใจมากที่สุดเหมือนกัน เพราะมันสนุกมากจนเราคิดว่า ถ้าเราไม่สบายมากๆจริงๆ คงเป็นเรื่องน่าเสียดายมากเพราะเราคงไม่มีโอกาสออกมาเที่ยวตากลมตากฝนอย่างนี้ เพราะฉะนั้นป่วยเล็กๆน้อยๆยอมทนๆเอาหน่อยแต่สนุกเฮฮากับเพื่อนให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้เวลาไปเที่ยวจะดีกว่า

ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ในค่ายทุกคนที่เป็นห่วงแนนและทำให้ค่ายสนุกมากๆจริงๆค่