You only live once, but if you work it right,
once is enough.
Joe. E. Lewis (1902 – 1971)
จากหนังสือลอนดอนไดอารี่ “พอจะมีเวลาให้ความสุขบ้างไหม”
เล่ม 1.1 แต่งโดยคุณนิ้วกลม สำนักพิมพ์อะบุ๊ค
ช่วงนี้ต้องกลับมาอยู่บ้าน(นอก) เพราะปิดเทอม ไม่ได้ฝึกงาน และเพิ่งรู้ว่าประชากรนักศึกษาเดี๋ยวนี้มากจนนอกจากจะต้องแย่งกันกิน แย่งกันใช้แล้ว ยังแย่งกันไปค่ายอีกต่างหาก ทางเลือกของแนนจึงไม่มีนอกจากกลับบ้าน และด้วยความไม่ประมาท เลยขอให้แม่พาไปคิโนะคุนิยะแล้วซื้อหนังสือตุนไว้อ่านอีกสามอาทิตย์ข้างหน้าก่อนเปิดเทอม จะได้มีอะไรทำ ตอนนี้ซื้อมาสามเล่มคือ
เทวดาฝรั่ง กรีก-โรมัน ของ อ.สายสุวรรณ
เศรษฐพิลึก (Freakonomics)
มองโลกผ่านหนังสือ ของ สมเกียรติ อ่อนวิมล
สามเล่มนี้เล็งไว้นานแล้ว พอดีแม่มาก็เลยซื้อเลยอย่างไม่ลังเล อิอิ หวังว่าจะอ่านทั้งหมดให้จบก่อนเปิดเทอม ช่วงนี้รู้สึกบ้าพลังชอบอ่านอย่างโรคจิต นอนตีห้า ตื่นเที่ยง กินข้าว แล้วอ่านต่อ ถ้าเป็นหนังสือเรียน ป่านนี้คงนอนรอรับเกียรตินิยมอันดับหนึ่งไปแล้วชัวร์ๆ
นอกจากจะมีพลังอย่างบ้าคลั่งที่ชอบอ่านแล้ว หลังจากที่อ่าน Angels and Demons ของ Dan Brown จบไปเมื่อคืนก่อนตอนตีห้า เลยเริ่มมีกำลังใจว่าเราสามารถอ่านหนังสือเล่มใหญ่ๆได้ผ่านในหนึ่งอาทิตย์ ซึ่งปกติต้องใช้เวลาอีกชาตินึง แต่ก็แน่ละ นี่หมายถึงกับการแลกดวงตาแบบเจ้าช่วงๆ สิวอีกสองสามที่บนหน้า และอาการอ่อนเพลียในช่วงกลางวัน
แต่จะถึงอย่างนั้น ก็เริ่มรุ้สึกว่าการอ่านหนังสือไม่ได้น่าเบื่ออย่างที่คิด จริงๆแนนชอบอ่านมาตลอดนะค่ะ แต่ส่วนใหญ่อ่านนิตยสาร สารานุกรมประวัติศาสตร์(ถ้าอ่านในห้องสมุด) นิตยสาร หนังสือท่องเที่ยว หนังสือแต่งบ้าน คือ ชอบแบบที่มีภาพประกอบ จะไม่ค่อยอ่านหนังสือที่มีแต่ตัวหนังสือล้วนๆ แต่ก่อนหน้านี้สมัยมอต้นก็อ่านแฮร์รี่ พอตเตอร์ แล้วก็หนังสือของสำนักพิมพ์ผีเสื้อที่สมัยเด็กๆ ที่บ้านจะติดกันมาก พี่ชายซื้อเกือบครบเซ็ทของโรอัลล์ ดาห์ และที่แนนเคยยืมพี่อ่านมาบ้างก็เช่น Matilda, James and the Giant Peach, Charlie and the chocolate factory และก็มีเล่มอื่นๆด้วย อ่านจบบ้างไม่จบบ้าง เวลาอ่านหนังสือเหมือนได้ดูหนัง แต่เป็นหนังที่เราสร้างภาพขึ้นเอง หนังที่ฉายตามที่เราอยากดู และไม่จำกัดภาพที่เราอยากเห็น หนังที่คนตาบอดก็ดูได้
พูดถึงหนังสือก็นึกถึงร้านหนังสือ สมัยก่อน ร้านหนังสือที่ดีที่สุดในจังหวัดคือดอกหญ้า เป็นร้านในตลาดที่ดูดีที่สุด ตอนนี้ปิดไปแล้ว ต่อมาก็มีซีเอ็ด เป็นร้านเล็กๆในโลตัส ซึ่งเราจะเห่อกันมาก ต่อมาที่เซ็นทรัลลาดพร้าวเริ่มมีบีทูเอส ก็จะรบเร้าแม่ให้พาไป พ่อกับแม่จะทิ้งเราไว้สามพี่น้องที่บีทูเอสแล้วก็ไปช๊อปปิ้ง สะดวกทั้งสองฝ่าย สักชัวโมงนึงก็กลับมารับพร้อมจ่ายเงิน เหอๆ แต่เดี๋ยวนี้คิโนะคุนิยะสาขาพารากอนเป็นร้านโปรดของทุกคนแล้ว แต่ก็จะต่างคนต่างไปเพราะแยกย้ายกันอยู่
ขอตัวไปอ่านก่อน เดี๋ยวอัพเดตใหม่
เมื่อวานสอบตัวสุดท้าย ออกคนสุดท้าย เขียนคำตอบจนเกือบถึงหน้าสุดท้ายของกระดาษคำตอบ ปากกาสามแท่งสุดท้ายหมึกหมด (จนสุดท้ายต้องขอยืมคนคุมสอบ เหอๆ)
ตอนนี้มีเวลาว่างแล้ว เลยตั้งใจว่าจะอ่านหนังสือที่ซื้อมาดองไว้นานแล้วแต่อ่านไม่จบได้แก่ Angels and Demons นอกจากนี้ยังมี The Golden Compass (His Dark Meterial Book I) ที่ซื้อมาเกือบชาติแล้ว แต่เพราะว่ามันเป็น paperback เลยซื้อมาติดกระเป๋าไว้อ่านเฉพาะระหว่างทางเวลานั่งรถกลับบ้าน แต่เทอมนี้ไม่ค่อยได้กลับบ้าน เลยไม่ได้นั่งรถไปไหน จนสุดท้ายก็เลยไม่ค่อยได้หยิบมาอ่าน
ตั้งใจว่าจะทยอยอ่านให้หมด จะได้ซื้อเล่มใหม่ เมื่อวานไปคิโนะคุนิยะมาเลยเกิดกิเลสอีกแล้ว
และในที่สุดก็ทำ Header ใหม่จนเสร็จ หลังจากที่นั่งออกแบบมาสามวัน จนสุดท้ายก็มาลงเอยแบบที่เรียบง่ายแต่ก็ชอบเพราะสีสวยดี
