A decision

ตอนนี้ยุ่งมากๆ ยุ่งจนไม่มีเวลาทำอย่างอื่นนอกจากงานๆๆๆ จากเทอมที่แล้วที่เคยเรียนสบายๆ มาเทอมนี้ดูเหมือนว่าทุกนาทีก็มีค่าจริงๆ มีค่ามากจนลังเลอยู่ว่าการเขียนเอ็นทรีนี่จะเป็นสิ่งที่เสียเวลาหรือเปล่า แต่คิดไปคิดมาก็สรุปว่า ตอนนี้มันยุ่งมากจนมีเรื่องให้คิดในหัวหลายๆเรื่องในเวลาเดียวกัน ตีกันไปตีกันมาในหัว และคิดว่าเอาออกมาระบายบ้างน่าจะเป็นสิ่งที่ดี

ตอนนี่หนักใจมากกว่าเราเอาเวลามาทำกิจกรรมเรือเยาวชนเยอะไปไหม ทั้งๆที่เทอมนี้เรียนหนักมากๆคือเจ็ดวิชา คนรอบข้างหรือเพื่อนๆบางคนอาจจะไม่เข้าใจว่าทำไมต้อง”ขนาดนี้” ทั้งๆที่มีเวลาน้อยในการทำการบ้านอยู่แล้ว แนนคงต้องตอบว่า ก็เพราะว่ามันมีเวลาเหลือ”น้อย”อย่างนี้นี่แหล่ะ แนนเลยต้องทำและอยากทำด้วย เพราะตอนนี้แนนเข้ามาถึงช่วงสุดท้ายของชีวิตนักศึกษาแล้ว ช่วงเวลาที่ใครๆหลายคนบอกว่ามันเป็นช่วงที่สนุกที่สุดของชีวิต แนนไม่แน่ใจว่าที่ผ่านมาแนนใช้มันคุ้มค่าที่สุดและสนุกที่สุดหรือยัง แต่แนนรู้สึกว่าตอนนี้นี่แหล่ะ ที่แนนมีความสุขและสนุกกับสิ่งที่แนนได้ทำ แม้ว่ามันจะเหนื่อยมากก็ตาม

แนนไม่รู้เหมือนกันว่ากิจกรรมช่วงนี้จะทำให้แนนพลาดเกียรตินิยมอันดับหนึ่งไหม และถึงแม้แนนจะไม่ได้ตั้งความหวังไว้กับมันมากเพราะเกรดคงไต่ไปไม่ถึง แต่ช่วงนี้สิ่งต่างๆที่แนนได้ทำมันทำให้แนนโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก แม้ว่าหลายๆคนอาจมองดูว่าภายนอกว่าเรายังเป็นเด็กคนเดิมที่ใส่กระโปรงวิ่งไปมาหัวเราะเสียงตลกๆ ต่จริงๆแล้วตอนนี้รู้สึกเลยว่าเราได้ทำสิ่งที่ต้องมีความรับผิดชอบมาก ต้องพูดคุย เจรจากับผู้ใหญ่ ได้ออกแบบกราฟฟิคด้วย ถึงแม้ว่าไม่จะสวยแบบมืออาชีพแต่ก็ดีใจที่เราไม่ได้เรียนออกแบบเลยแต่ทำได้ แนนได้มิตรภาพ ได้เรียนรู้ผู้คน ทั้งหมดนี่ทำให้แนนคิดได้เหมือนกันว่า ถ้าเราตั้งใจเรียนอย่างเดียวแล้วได้เกียรตินิยมมา แต่แนนจะพลาดสิ่งเหล่านี้ไปหมดเลย ถึงเวลานั้นแนนควรจะดีใจหรือเปล่า

ถึงแม้ว่าบทสรุปของการทุ่มเทครั้งนี้ยังมาไม่ถึง และแนนก็ไม่รู้ว่ามันจะออกมาเป็นยังไง(และก็ยังไม่มีใครรู้ได้ด้วย) ถึงแม้ว่ามันจะออกมาแบบผิดพลาด แนนก็ขอเรียกว่ามันเป็นการผิดพลาดที่ให้ผลดีมากที่สุดกับแนนเหมือนกัน แบบที่มหาวิทยาลัยก็ให้แนนไม่ได้

แนนหวังว่าทุกคนคงเข้าใจ